* تخليه ؛ پس از مقام توبه و يقظه ، بايد در منزل اوّل به مرتبه « تخليه » صعود كند . مقام تخليه آن است كه دل را يكسره از صفات زشت و ناپسند و رذائل اخلاقى ، خالى كند و ريشه‌هاى هرز صفات رذيله نظير ؛ حسد ، بخل ، كبر ، ريا ، تملّق ، شقاوت ، جاه طلبى و . . . را كه مايه‌ى تيره بختى و سيه روزى آدمى است ، به آتش اراده و عزم بر تركِ اين رذائل ، بسوزاند و زقّوم رذيلت‌هاى زشت را از سرزمين قلب خود به دستِ همّت بَركَند و آن را عرصه‌ى كشتِ گُل‌هاى با طراوت فضيلت‌هاى انسانى گرداند و بدين ترتيب از اين مرتبه ، به مقام « تحليه » پا بگذارد . * تحليه ؛ بنيادِ مرتبتِ « تحليه » ، آراستن دل به خصائص زيبا و فضائل عاليه نظير ؛ خير خواهى ، سخاوت ، گشاده دستى ، تواضع ، اخلاص ، صداقت ، رأفت ، زهد و آزادگى از همه ى تعلّقات و . . . است . سالك راه دوست بايد بكوشد تا خويشتن را به فضائل اخلاقى بيارايد و مهم‌تر از هر فضيلتى ، ملكه خلوص و اخلاص در عمل است و در اين صورت